Het is 20 juli, onweerkansen voor Nederland, maar voornamelijk in het oosten van het land. De radarbeelden logen er ook niet om, een stevige supercel trok over onze contrijen. Onze collegas van Severeweather hebben deze lijn aan de Duitse grens gevolgd. Arjan en Maickel zijn deze lijn aan de Nederlandse kant gevolgd. We zijn in Overijssel begonnen, door Drenthe heen gereden om in Groningen te eindigen.

 

Om dit verslag wat extras mee te geven heeft Arjan radarbeelden bij elkaar gezocht.

De route:

Vanaf de studio waar ik werk reden we richting Almelo om de bui te onderscheppen die vanaf Doetinchem een flinke bui wist neer te zetten. We konden hem al zien aan de linkerkant van de snelweg waar we reden. En hij ontwikkelde zich in rasse schreden!

De cel die we spotten vanaf de snelweg, waar we potentie in zagen en we begonnen te volgen.

Eerste stop was Almelo, waar we een cel troffen met een ongelofelijk grote inflowtail die klein begon maar zich ontwikkelde tot een beste staart.

Na deze bui gevolgt te zijn tot Bergentheim waarop we hebben overlegt of we nou het onweer bij Enschede zouden opwachten, of deze cel zouden vervolgen. Waar we besloten hebben om de cel te volgen. En dat bleek de juiste beslissing te zijn omdat deze cel later prachtige structuren zou krijgen. Maar eerst ging hij splittenbij Tubbergen. Dit was zowel op de radar te zien als aan de grond. Hier zie je hoe de rechtercel de linkercel helemaal leegzuigt waarop hij zich door de mamatuslaag boort om later een prachtige wallcloud neer te zetten.

Hiervoor moesten we een boerenweg opzoeken om dit op de plaat vast te leggen. Gelukkig heeft de auto van Arjan een stel flinke schokbrekers!

We vervolgens onze weg en volgen deze prachtige bui terwijl hij zich steeds verder ontwikkelt. 

We moesten de radar goed in de gaten houden, vanwege het aanstormende  onweer dat steeds sterker werd in Enschede. Maar we merkten ook dat de bui die we volgden bleef pompen, en steeds breder en sterker werd. Tot we ook bij deze de ontladingen konden waarnemen (cc) wisten we dat ook deze cel zich gemanifesteerd had tot een grote onweersbui. Bij open land zagen we de eerste prachtige sokkelwolk (wallcloud) met neerslagvrije voet. Dit was in Sleen. We maakten een foto en vervolgde onze weg terwijl maickel de Wallcloud bij skywarn inmelde. Helaas was maickel iets te onder de indruk en vergat de instellingen te gebruiken. Maar desalniettemin een prachtige neerslagvrije wallcloud.

Hieronder het betreffende radarbeeld: Zie de S-vorm

 

Iets verder was deze weer weg, maar de meso werd groter en groter. Ook de wind werd steviger en de druppels die naar beneden kwamen werden ook groter. Bij Schoonoord Stopte we even en stonden we zowat onder de meso. In de verte kon je zien dat hij wel een poging deed een nieuwe wallcloud te vormen. Deze zette helaas niet door.

We probeerden deze cell hierna nog te volgen maar hij was ons te slim af, hij veranderde van richting en we waren hem even kwijt. Beste oplossing waar we op konden komen was te corepunchen, iets wat je normaal dus niet doet. Dit betekend vol door de neerslag zone gaan waar het bij een Supercel nog wel eens hard kon gaan. Maar volgens de radar, heeft deze de kenmerken van een SC al lang verloren. dus we proberen hem nog via de onderzijde te passeren en hem in te halen. Helaas verloor deze bui zijn eigen strijd en zwakte langzaam af. De ontladingen werden minder. En de regen zorgde ervoor dat we de bui nie meer konden volgen. Op de radar hebben we deze nog gevolgd. Bij het laatste stuk van Stadskanaal in Groningen hebben we nog een poging gezien om iets gestructureerd te ervan te maken maar ook dat was snel afgelopen.

We konden naar huis, chase was over. Arjan en Maickel hebben onderweg nog de hoogtepunten besproken. Zoals de wielrenner die gehurkt in de struiken zat met armen om de knieen en hoofd tussen de schouders. Precies zoals het hoort, maar hij heeft daar nog wel even kunnen zitten.

De route bedraagde 198Km en ging door Overijssel, Drenthe en Groningen. De stipjes die je ziet zijn de stopplaatsen.